sessizligin cigligi
41 Takipçi | 7 Takip
31 05 2013

"biz" neresindeyiz bu hikayenin..

O gün gelecekti biliyorum… Tekrardan girecektim o kapıdan içeri.. Benim tahammül etmekte zorlandığım seninse yalnız kalmak istemeyeceğin bir gün de girecektim o kapıdan içeri..

En son umutlarımı,mutluluklarımı avucumun içine alıp çıkmıştım o evden teninin kokusu içerimde keşfe çıkmıştı ,dudaklarım ıslak,kalbim heyecanlı bir kısraktı ;çıktım.. Yağmurlu bir sonbahar akşamında giderken ben ;Hayal kırıklıklarını omzuma eklemişsin geç olmadan fark ettim.. İşte duruyor o kapı önümde ayaklarım titriyor ,sana o evde kavuşacak olmanın heyecanı var içimde,göğsüm sıkışıyor kalbim yerine dar geliyor ama güçlü olmalıyım biliyorum yeniden sana yenilecek olmak bir daha ayağa kalkamamak demek biliyorum.. Senin bana bıraktığın hayal kırıklıklarını,umutları,mutlulukları paspasının altına saklıyorum yenileri eklenecek biliyorum giderken götüreceğim hepsini yanımda !

Açıyorsun işte kapıyı işte orada sevdiğim adam tam karşımda bir adım sonrası “o” bir adım geride “onsuzluk” .. Kapı eşiği geçmişle gelecek çizgisi adeta.. Adımımı atmamla birlikte ciğerime doluyor kokun,evine en çok yakışan renk teninin rengi aslında.. Darmadağın hayatların darmadağın evi olur dağınıklığınla seviyorum seni ki zaten bende senden sonrasında darmadığınım.. Darmadağınıklığımızı düzenli yaşarmıyız bir gün diye geçiriyorum içimden.. Duvarlarda sessizliğinin iç çekişleri yankılanıyor bunu bir ben duyuyorum.. İşte orada o kanepede yerimi alıyorum seni izliyorum sensizlikte ki beni dinliyorum bir yandan da .. O akşamı yaşıyorum tekrardan an be an ,sen konuşuyorsun üzgünüm sevgilim seni duymuyorum ! Üstünde konuşmuyoruz yaşananların sanki alıştığımız bir şey gibi susuyoruz ya da birlikte işlediğimiz suçu gizliyoruz birbirimizden.. Anlam veremiyorum neden ?

Yabancı kalıyorum o eve sana ait olmamı hissetmek dahi istemiyorsun görüyorum.. Bana ! başkalarını anlatıyorsun söylesene buna nasıl dayanırım hiç düşünmüyormusun.. Ben tüm çıplaklığımla girmişken o eve sen sahte gülücüklerimi takmamı istiyorsun suratıma.. İtina ile yerleştiriyorum başkalaştırdığın hayatını duyunca.. Yine bir şey var aramızda bakışlarımızda bunu yalnızca ben hissediyor olamam ya ! iki yabancının olamayacağı kadar yakınız , iki tanıdığın olamayacağı kadar yabancı ,uzak.. Aramızdaki uçuruma düşmeme az kaldı sevgilim uzat bana ellerini..

Aklımda kalan anılardan uzak bir gece karşılıyor beni.. Aynı geceyi aynı evde sonlandırmak ikramiye oluyor bana.. Ayrı yataklarda ve muhtemelen ayrı hayallerle geceye son veriyoruz.. Sen iyi geceler derken bana sımsıkı sarılıyorum kaç saniye veya kaç dakika bilmiyorum ama bir ömür uzunluğunda sarılıyorum sana , kokunu içerime çekiyorum kimbilir bir daha ne zaman olacak ben bilmiyorum.. Odanın ışığını umutlarımla birlikte söndürüyorsun.. Gecenin Tek tesellisi yastığına sarılıyor olmak, yorgana işlemiş kokun uyutmuyor beni he birde içeride senin olduğunu bilmek ; benden ayrı uyuduğunu bilmek.. Sabah olmuyor sevgilim kendi yatağımda da gece bu denli uzundu söylesene ne değişti !! Sabah olduğunda usulca sokuluyorum yanına.. Uyurken izlemek seni Tanrı’ya defalarca şükretme sebebi..  Güne seninle başlamak.. Tarif edecek bir kelime yok neye benzetmeye çalışsam utanacak varlığından senin yanında.. Kıyamıyorum nefes almaya nasıl uyandırayım ki.. Hayalimde ki uyandırma şekli değildi belki ama uyandırdım seni merak ettim sevgili ne hissettin puslu bir sabahta karşında görünce beni ?? Biraz daha izledim .. Yanında uyanmak istediğim adamın nasıl uyandığını izledim..

Ve gitme vakti geldi sevgili en son gittiğimden farklıydı .. Kaldırdım paspas altı umutlarımı ; Ukdelerime yenileri eklendi yüklendim sırtıma geçmişi .. Ardımda yeni umutlar bıraktım kapı eşiğine bıraktım sensizliğin acı izlerini üstüne bas her seferinde ez geç olduramadığın bizi..

Güne seninle başlamak günü sensiz sonlandırmak ah sevgili ah.. Ne yaman çelişki ! 

 

 

Kaynak : sessizligincigligi.blogcu.com

0
0
0
Yorum Yaz