sessizligin cigligi
41 Takipçi | 7 Takip
17 04 2013

Haberin Yok !

Haberin Yok ! |  görsel 1

 

Bir anlık kuvvetle ayağa kalkıyorum çok sürmüyor kalbimi ezip ayaklarımın üzerinde durmalarım, yokluğuna takılıyor sessizliğin içine düşüyorum..

Yoruldum çok yoruldum.Yorgunluğum yokluğundan sevgilim , yokluğunun varlığıyla sürekli savaşmaktan ! Yokluğunun varlığına alışarak yaşamayı denedim defalarca.. Beceremedim sevgilim , kalbimi ezip geçemedim. Basamadım bizli anıların üzerine ,senden bir türlü gidemedim..

Olur olmaz zamanlarda acıttı yokluğun,ben buradayım diye sızlatarak hatırlattı.. Sen hiç günün yorgunluğunu attığın suyun altında ağladın mı ? Ben ağladım sevgili ; vücudum göz yaşlarımın tuzuyla yıkandı.. Yıkandı da sensizlikten arınamadı!

Sensizliğin sessizliğinden kaçmak istedim,kalabalığa karıştım.. Sen hiç kahkaha atarken ağladın mı sevgili ? Ben ağladım.. Yanımdaki herkes gibi kahkaha atıyordum, onlar devam etti ben hıçkırarak ağladım.. Ağladım da yine sensizlikten kurtulamadım!

Yokluğun sokaklardayken çok can yakıyor sevgili, bilhassa geceleri.. Sen hiç tanımadığın kişilere benmişim gibi baktın mı ? Yanılgının hayal kırıklığını ensende hissettin mi ? Niye bakasın sen hiç beni sevmedin ki ! Yokluğum canını hiç yakmadı ki.. Değil mi sevgili ?

Ben sokaklarda kayboldum küçücük kaldım..Evler üstüme yıkıldı,kornalar kulağımı deldi geçti ,kalbimin sessizliğini bozmadı hep teğet geçti.. Herkesi sen sandım,yolları aştım,bilmediğim sokaklara daldım”bize” çıkan tek bir sokağa bile rastlamadım ! Şehrin tüm tabelalarını karaladım yalnızca baş harfini bıraktım !

Sen hiç kelimeleri yuttun mu sevgili ? Kimseler sana dokunmasın diye kaç kelime yuttum saymadım! Nasılsın dediler sustum.. Eksiğim diyemedim,acıyor diyemedim,yokluğuna ağladım da sensizliği haykıramadım !

Saçını okşarken annen en savunmasız anında durabildin mi sevgili yılmadan, kalabildin mi ayakta ? Canım gitti diyemedim annem okşarken saçımı sensizliğe doğmuş bir sabahta.. Gözyaşlarımı bağladım zincirle ,yokluğunu ezdim avucumun içinde tırnaklarım kanattı avuç içlerimi kaldım öylece en savunmasız anda bile.. Yine de kusmadım sensizliğe dair küfürlerimi ne bir geceye ne bir sabaha annemin kollarında..

Yokluğun çaresizlikle örülmüş duvarlardan bir hapishane .. Sevgili ; sahi sen çaresizliği hiç tattın mı ? Ben tattım! Kaç gece kaç gündüz kim bilir.. Çektim ayaklarımı karnıma ,tırnaklarımı geçirdim avucuma kanattım,göz yaşlarım kurudu,kalbim taşınamayacak kadar ağırlaştı,nefesimi yitirdim,gitmek istedim kaldım ama çaresizliği öldürecek bir şey bulamadım ! Acıdı,acıttın ben sensizliğe çözüm bulamadım!

Sen hiç bana yazdın mı sevgili ? Bana dair tek bir kelimen var mı soluk sayfalarda? Ben sana çok şiir büyüttüm , çok yazdım senden izinsiz ,habersiz hep yazdım.. Gözyaşlarımla boyadım kelimeleri,adını aşkla yazdım,özlemle,acıyla yazdım ! Herkes okudu düşlerimi,hüzünlerimi bir senin gözlerin renklendirmedi cümlelerimi..

Haberin yok sevgilim ;

Huzurla uyuduğun gecelerde başka bir evde yastığa gözyaşlarını elleriyle işleyen benden haberin yok !

Yokluğunun elleri boğazıma yapışmış nefes alamıyorum haberin yok !

Adına yazılı şiirlerimden haberin yok !

Kalbim amacını aştı “acı” pompalıyor haberin yok !

Ölüyorum sevgili “yoksun’luktan” ölüyorum haberin yok !

 

 

Kaynak : sessizligincigligi.blogcu.com

0
0
0
Yorum Yaz